| Son dakika haberi bulunmamaktadır. | Gerede Köyleri Gerede Telefon Rehberi Gerede'nin Tarihi GERKAV Künye |
HABER ARA
EN ÇOK OKUNANLAR
Daha yerini bilmiyorsunuz
 Yazar |
: Mehmet Özarslan |
 Yorum Sayısı |
: 0 |
| Okunma |
: 947 |
 Tarih |
: 19 Temmuz 2008, 16:41 |
15 şehidimizin ardından evde oturarak umursamayan insanlara buradan birkaç söz etmek istiyorum. Şehitlerin öldüğünde değil unutulduğunda üzüldüklerini belirterek, “Biz de şehitlerimizi unutmadık” diyorum ve tüm Gerede’ye soruyorum,
Daha yerini bilmiyorsunuz
15 şehidimizin ardından evde oturarak umursamayan insanlara buradan birkaç söz etmek istiyorum. Şehitlerin öldüğünde değil unutulduğunda üzüldüklerini belirterek, “Biz de şehitlerimizi unutmadık” diyorum ve tüm Gerede’ye soruyorum, “Gerede Binek Taşı mevkiinde bulunan şehitlik anıtına yılda kaç defa gidip, kaç defa ziyaret ediyorsunuz. Yoksa daha Geredeli olup yerini de mi bilmiyorsunuz.
Diyeceksiniz ki biz hep anıyoruz…Bolu’ya giderken E-5 kenarından gözünüzle bakıyorsunuz, yada kenarında kafa çekiyorsunuz. Zaten bundan soruyorum, bakıyorsunuz da şehitlerin künyelerini kim söküp de atıl durum da bırakıyor.
Bu unutulur mu ? (Ama malesef unuttuk...)
Birinci Dünya Savaşı'nda İngilizlere, 150 bin askerimiz esir düştü. Bu askerlerden bir kısmı da Mısır'ın İskenderiye şehri yakınlarında bulunan Seydibeşir Usare Kampı'na hapsedildi.
Kampın tam adı, 'Seydibesir Kuveysna Osmanlı Useray-i Harbiye Kampı' idi. Bu kampta, 1918'de Filistin cephesinde esir düşen 16. Tümen'in 48. Alayı'na bağlı Osmanlı askerleri tutuluyordu.
12Haziran 1920'ye kadar iki yıl boyunca her türlü işkence, eziyet, ağır hakaret ve aşağılamaya maruz kaldılar.
Bu insanlık dışı muamelenin nedeni ise Ermeniler idi...
Kamptaki, Türkçe bilen Ermeni tercümanların yalan, yanlış çevirileri ve kışkırtmaları nedeniyle, kampların İngiliz komutanları, azılı Türk düşmanı kesilmişlerdi. Savaş bitmişti. Ancak, kamptaki ağır koşullar nedeniyle ölenler dışındaki askerleri teslim etmek, İngilizler'in işine gelmiyordu. Çünkü, olası yeni bir savaşta, bu askerlerin yeniden karşılarına çıkabilecekleri, Ermeniler tarafından, İngilizlerin beyinlerine işlenmişti.
Çözüm toplu katliamdı... Askerlerimiz, mikrop kırma bahanesiyle, süngü zoruyla dezenfekte havuzlarına sokuldu. Ancak suya normalin çok üzerinde krizol maddesi katılmıştı. Mehmetçik, daha ayağını soktuğunda, aşırı krizol maddesi nedeniyle haşlanıyorlardı. Ancak İngiliz askerleri dipçik darbeleri ile askerlerimizin havuzdan çıkmalarına izin vermiyorlardı. Mehmetçikler, bele kadar gelen suya başlarını sokmak istemedi. Ancak bu kez İngilizler havaya ateş etmeye başladı. Askerlerimiz, ölmemek için çömelerek başlarını suya soktular. Ancak başını sudan kaldıran artık göremiyordu. Çünkü gözler yanmıştı...
Dışarı çıkanların halini gören sıradaki askerlerimizin direnişleri de fayda etmedi ve 15 bin askerimiz kör oldu. Bu vahşet, 25 Mayıs 1921 tarihinde TBMM'de görüşüldü. Milletvekilleri Faik ve Şeref Beyler bir önerge vererek, Mısır'da esirlerin krizol banyosuna sokularak 15 bin vatan evladının gözlerinin kör edildiğini, bunun faili olan İngiliz tabip, garnizon komutanı ve askerlerinin cezalandırılması için TBMM'nin teşebbüse geçmesini istediler.
Tabii ki yeni kurulan devletin bin türlü sorunu vardı. Bu hesap sorma işi de unutuldu gitti.
Ama onlar unutmuyorlar...
Kendi ihanetlerini bile soykırım ambalajına sarıp, dünya kamuoyuna sunuyorlar. En üzücü olanı da malum birilerinin, bu karalama kampanyalarına çanak tutması...
Şehitlerimize hepimizin saygısı var o halde…
Ermeniler soykırım yapıldı diye dünyayı ayağa kaldırıyor bizim tarihimizden haberimiz yok.
Kınıyorum
Hrant Dink öldürüldüğünde yayın akışını ters döngüye çeviren ancak 13 şehidimizden sonra yemek tarifi, bulmaca gibi eğlence sayfaları ekleyerek yerel basın hayatına devam eden gazeteciyi, 13 şehidimizi de evde oturarak umursamayan insanları ve Hrant Dink'e 13 şehitten daha fazla üzülen bütün insanları da kınadığımı belirterek mübarek Ramazan Bayramı’nızı kutluyorum…
Daha yerini bilmiyorsunuz
15 şehidimizin ardından evde oturarak umursamayan insanlara buradan birkaç söz etmek istiyorum. Şehitlerin öldüğünde değil unutulduğunda üzüldüklerini belirterek, “Biz de şehitlerimizi unutmadık” diyorum ve tüm Gerede’ye soruyorum, “Gerede Binek Taşı mevkiinde bulunan şehitlik anıtına yılda kaç defa gidip, kaç defa ziyaret ediyorsunuz. Yoksa daha Geredeli olup yerini de mi bilmiyorsunuz.
Diyeceksiniz ki biz hep anıyoruz…Bolu’ya giderken E-5 kenarından gözünüzle bakıyorsunuz, yada kenarında kafa çekiyorsunuz. Zaten bundan soruyorum, bakıyorsunuz da şehitlerin künyelerini kim söküp de atıl durum da bırakıyor.
Bu unutulur mu ? (Ama malesef unuttuk...)
Birinci Dünya Savaşı'nda İngilizlere, 150 bin askerimiz esir düştü. Bu askerlerden bir kısmı da Mısır'ın İskenderiye şehri yakınlarında bulunan Seydibeşir Usare Kampı'na hapsedildi.
Kampın tam adı, 'Seydibesir Kuveysna Osmanlı Useray-i Harbiye Kampı' idi. Bu kampta, 1918'de Filistin cephesinde esir düşen 16. Tümen'in 48. Alayı'na bağlı Osmanlı askerleri tutuluyordu.
12Haziran 1920'ye kadar iki yıl boyunca her türlü işkence, eziyet, ağır hakaret ve aşağılamaya maruz kaldılar.
Bu insanlık dışı muamelenin nedeni ise Ermeniler idi...
Kamptaki, Türkçe bilen Ermeni tercümanların yalan, yanlış çevirileri ve kışkırtmaları nedeniyle, kampların İngiliz komutanları, azılı Türk düşmanı kesilmişlerdi. Savaş bitmişti. Ancak, kamptaki ağır koşullar nedeniyle ölenler dışındaki askerleri teslim etmek, İngilizler'in işine gelmiyordu. Çünkü, olası yeni bir savaşta, bu askerlerin yeniden karşılarına çıkabilecekleri, Ermeniler tarafından, İngilizlerin beyinlerine işlenmişti.
Çözüm toplu katliamdı... Askerlerimiz, mikrop kırma bahanesiyle, süngü zoruyla dezenfekte havuzlarına sokuldu. Ancak suya normalin çok üzerinde krizol maddesi katılmıştı. Mehmetçik, daha ayağını soktuğunda, aşırı krizol maddesi nedeniyle haşlanıyorlardı. Ancak İngiliz askerleri dipçik darbeleri ile askerlerimizin havuzdan çıkmalarına izin vermiyorlardı. Mehmetçikler, bele kadar gelen suya başlarını sokmak istemedi. Ancak bu kez İngilizler havaya ateş etmeye başladı. Askerlerimiz, ölmemek için çömelerek başlarını suya soktular. Ancak başını sudan kaldıran artık göremiyordu. Çünkü gözler yanmıştı...
Dışarı çıkanların halini gören sıradaki askerlerimizin direnişleri de fayda etmedi ve 15 bin askerimiz kör oldu. Bu vahşet, 25 Mayıs 1921 tarihinde TBMM'de görüşüldü. Milletvekilleri Faik ve Şeref Beyler bir önerge vererek, Mısır'da esirlerin krizol banyosuna sokularak 15 bin vatan evladının gözlerinin kör edildiğini, bunun faili olan İngiliz tabip, garnizon komutanı ve askerlerinin cezalandırılması için TBMM'nin teşebbüse geçmesini istediler.
Tabii ki yeni kurulan devletin bin türlü sorunu vardı. Bu hesap sorma işi de unutuldu gitti.
Ama onlar unutmuyorlar...
Kendi ihanetlerini bile soykırım ambalajına sarıp, dünya kamuoyuna sunuyorlar. En üzücü olanı da malum birilerinin, bu karalama kampanyalarına çanak tutması...
Şehitlerimize hepimizin saygısı var o halde…
Ermeniler soykırım yapıldı diye dünyayı ayağa kaldırıyor bizim tarihimizden haberimiz yok.
Kınıyorum
Hrant Dink öldürüldüğünde yayın akışını ters döngüye çeviren ancak 13 şehidimizden sonra yemek tarifi, bulmaca gibi eğlence sayfaları ekleyerek yerel basın hayatına devam eden gazeteciyi, 13 şehidimizi de evde oturarak umursamayan insanları ve Hrant Dink'e 13 şehitten daha fazla üzülen bütün insanları da kınadığımı belirterek mübarek Ramazan Bayramı’nızı kutluyorum…
|
Yazdırılabilir Sayfa |
Word'e Aktar |
Tavsiye Et
 |
Hacker, kişisel bilgiye ulaşmak için Microsoftu yem yapıyor22 Nisan 2009 |
.jpg)
Reklam
G-NET
RSS Kaynağı | Yazar Girişi
Bu Site Gerede Hayat Gazetesi'nin İnternet Haber Sitelerinden Biridir.
Altyapı: MyDesign Haber Sistemi